Een kleinigheid

december 2018

Een klein voorval dat niet wordt uitgesproken en daardoor groter groeit. Dat is vaak de praktijk bij conflicten tussen buren. Net zo lang tot ze niet meer met elkaar praten en soms zelfs elkaar het leven zuur beginnen te maken. Beide partijen zouden eigenlijk het liefste een oplossing willen, maar kunnen die om wat voor reden dan ook niet vinden.  

Ook een buurtbemiddelaar uit het midden van het land kent die situatie maar al te goed. “Heel vaak begint een ruzie met een relatieve kleinigheid: onenigheid over de tuin of wat geluidsoverlast, bijvoorbeeld. Omdat de buren die ergernis niet uitspreken, lopen uiteindelijk de irritaties verder op: want je gaat je steeds meer ergeren, terwijl de ander dat helemaal niet weet.”  

Gevoelens en vermoedens spelen ook vaak een rol, zegt de buurtbemiddelaar. “Mensen hebben soms het gevoel dat een ander de klachten niet serieus neemt of er niets aan doet. Terwijl de ander juist op eieren loopt om problemen te voorkomen. Als die partijen ‘gewoon’ een gesprek aangaan, is de situatie meteen veel beter. Maar als je jarenlang tegenover elkaar staat, is dat niet zo makkelijk.”  

De buurtbemiddelaar noemt een conflict over een blaffende hond als voorbeeld. “Dat dier blafte vooral ’s nachts vaak. Een buurman had dat bij de eigenaar aangekaart, maar de hond bleef blaffen. Daaruit maakte de klager op dat er geen maatregelen waren genomen. Toen ik beide partijen rond de tafel kreeg, liet de hondenbezitter zien dat hij wel degelijk wat aan het geblaf probeerde te doen. Dat was nog niet opgelost, maar de buurman merkte nu in ieder geval dat hij wel degelijk serieus werd genomen.”        




Hulp nodig?

Bent u op zoek naar de extra hulp om burenoverlast tegen te gaan?

Klik op de knop en wij zoeken op basis van de ingegeven postcode naar ondersteuning in uw woonplaats.

Tip: Lees de suggesties die we per probleem op een rij hebben gezet.